Ward Bouwers

Hij is net terug van een lange reis. Een jaar lang was hij onderweg. Ward Bouwers uit Rotterdam houdt van het goede leven. Toch is niks  vanzelfsprekend voor hem. Sinds vijftien jaar is hij donateur van Amnesty. 'Soms moet je iets terugdoen.'

© Jorn van Eck / Amnesty InternationalNa jarenlang in de private equity werkzaam te zijn geweest, wilde Ward Bouwers (44) even helemaal wat anders. Een jaar lang reisde hij door landen als Birma, Noord-en Zuid-Korea, China, Argentinië en Rusland. 'Vrijheid en je eigen weg kunnen gaan, dat ligt mij na aan het hart. Ik zou het heel onprettig vinden als ik in een land zou leven waar ik niet mezelf kan zijn. Bij sommige van deze landen heb ik heel kort last gehad van gewetenswroeging: zijn dit landen waar je überhaupt naar toe moet willen? Maar uiteindelijk won de interesse het van deze gedachte.'
Zijn reis leidde hem langs landen waar het met de mensenrechten niet altijd even nauw wordt genomen. Toch zag hij daar zelf niet veel van. 'De duistere kanten worden meestal goed afgeschermd. Vaak zit het 'm in de subtielere dingen die je als toerist niet ziet. De censuur bijvoorbeeld. Maar wat me vooral opviel, was dat ook in deze landen het leven ondanks alles gewoon doorgaat.'


Vijftien jaar geleden meldde Bouwers zich aan als Amnesty-lid. 'Ik heb natuurlijk een prachtig leven, dan moet je soms iets terug doen', vertelt hij in zijn appartement met uitzicht op de Euromast. 'Van alle organisaties ligt Amnesty het dichtst bij mij. Bij andere organisaties heb ik snel vraagtekens. Daar lijkt het vaak meer om de marketing dan om de inhoud te gaan heb ik het idee.'


Sinds een paar jaar is hij een trouw bezoeker van het door Amnesty gesteunde Movies that Matter Festival, dat mensen door middel van film bewust wil maken van mensenrechtenschendingen in de wereld. 'Actievoeren door middel van film, dat vind ik mooi. Bovendien is film een toegankelijke manier om mensen voor je organisatie te winnen.' De laatste twee jaar verzorgt hij met zijn auto vrijwillige taxiritjes tussen Schiphol en de festivallocaties in Den Haag. Omdat hij het leuk vindt om op deze manier zijn steentje bij te dragen en omdat hij er de tijd voor had. 'En natuurlijk is het ook grappig om af en toe een filmster in je auto te hebben.'


Hij vindt zichzelf 'niet echt een activistisch type' en hij houdt al helemaal niet van 'veel kabaal'. Amnesty vindt hij een sympathieke organisatie die, net als hij zelf, vrijheid hoog in het vaandel draagt. 'Amnesty is vasthoudend', licht hij toe. 'Hoewel het om de de feiten gaat, is het geen organisatie van studeerkamergeleerden, dat spreekt mij aan. Amnesty gaat de dialoog aan, oordeelt niet te snel en is bereid te luisteren naar argumenten.'


Vroeger als kind al dacht hij na over zaken als ongelijkheid en rechtvaardigheid. 'Ik had al snel door dat deze dingen minder vanzelfsprekend zijn dan ze lijken. Ik vind het mooi dat het bij Amnesty altijd op de allereerste plaats om de inhoud gaat. Zolang dat gewaarborgd blijft, blijf ik de organisatie een warm hart toedragen.'

 

Ward Bouwers (14 oktober 1966), Rotterdam, private equity, Amnesty-lid sinds 1995.

DISCLAIMER
Bovenstaande getuigenis bevat persoonlijke verhalen, meningen en belevingen van de geïnterviewde. Het betreft hier dus niet een door Amnesty onderzochte case.